Anayasa Mahkemesi, mahkemelerde sosyal çalışma görevlisi olarak geçici görevlendirilen kişilere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 33/2. maddesi kapsamında ayrıca yüzde 50 ödeme yapılmamasını öngören kuralın iptali talebini reddetti. Karar, 25 Mayıs 2026 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan AYM’nin 2025/252 esas ve 2026/71 karar sayılı kararıyla kamuoyuna yansıdı.
Kayseri 2. İdare Mahkemesi, sosyal çalışma görevi karşılığında ücret ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddi üzerine açılan davada, söz konusu düzenlemenin Anayasa’nın eşitlik, angarya yasağı ve ücrette adalet ilkelerine aykırı olduğu kanaatiyle Anayasa Mahkemesine başvurdu. İtiraz, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 33. maddesinin üçüncü fıkrasına eklenen ve geçici görevlendirilenlere ayrıca ikinci fıkra kapsamında ödeme yapılmayacağını düzenleyen hükme yönelikti.
AYM kararında, Adalet Bakanlığı bünyesinde mahkemelere görevlendirilmek üzere atanan sosyal çalışma görevlileri ile diğer kamu kurumlarından veya serbest meslek mensupları arasından geçici olarak görevlendirilen kişilerin aynı hukuki durumda bulunmadığı belirtildi. Mahkeme, bu iki grup arasında kadro, atanma usulü, kurumsal bağlılık, görevin sürekli ya da geçici olması ve ücretlendirme yöntemi bakımından farklılık bulunduğunu değerlendirdi.
Kararda ayrıca, üçüncü fıkra kapsamında görevlendirilen sosyal çalışma görevlilerinin bilirkişilik niteliğinde görev yaptıkları ve bu kapsamda bilirkişilik esaslarına göre ücretlendirildikleri vurgulandı. Bu nedenle, söz konusu kişilerin ücret almadan çalıştırıldığı ya da angarya niteliğinde bir durumun ortaya çıktığı yönündeki iddia kabul edilmedi.
Anayasa Mahkemesi, düzenlemenin Anayasa’nın 10., 18. ve 55. maddelerine aykırı olmadığı sonucuna vararak iptal talebini oybirliğiyle reddetti. Böylece, geçici olarak sosyal çalışma görevlisi sıfatıyla görevlendirilen kişilere ayrıca yüzde 50 ek ödeme yapılmamasına ilişkin mevcut hüküm yürürlükte kalmış oldu.
Mahmut Sami KÖKTAŞ
Sosyal Hizmet